Voor 1355 had Weesp al een aarden en houten omwalling. Op 20 mei 1355 verleende Willem van Beieren, de graaf van Holland, stadsrechten aan Weesp. De stad lag namelijk strategisch aan de grens tussen het machtsgebied van de graven van Holland en de bisschop van Utrecht. De stad kreeg met de stadsrechten een eigen bestuur, eigen rechtspraak en ook werd het poorterrecht ingevoerd, dat noodzakelijk was voor de bewoners die een eigen beroep of bedrijf wensten uit te oefenen.
Door het verlenen van deze stadsrechten en uitbreidingen daarop door Albrecht van Beieren en keizer Karel V, werd Weesp een welvarende stad. De stadsrechten maakten het ook mogelijk dat de stad zich beter kon verdedigen en vanaf 1517 werden er stenen stadsmuren gebouwd.

Na de Franse belegering in 1672 werd de verdediging van Weesp flink uitgebreid met vier bastions/schansen (oud-Nederlands vestingstelselstijl), waarvan twee op de Ossenmarkt, het door het graven van een gracht ontstane eiland in de Vecht. De vesting werd echter nooit voltooid. De overige vier bastions die in het ontwerpplan zaten werden niet gebouwd, waarschijnlijk door geldgebrek. Twee singels markeren de plaats waar deze bastions zouden komen. Zie hioeronder hoe dit nog steeds zichtbaar is in het stratenplan.

In september 1787 trokken diverse Pruisische divisies Nederland binnen. De veldtocht verliep voorspoedig en in de nacht van 22 op 23 september viel de Pruisische bevelhebber Von Kalkreuth Weesp aan. De aanval mislukte in de duisternis en de regen. De kanonnen ter ondersteuning van de Pruisische aanval konden door de modderige wegen niet worden aangevoerd, waar het geschut op de bastions van Weesp geen last van had. De kanonnen vuurden op de aanvallers en toen de sluizen werden geopend om het land onder water te zetten, trokken de Pruisen zich terug.


De vesting met het Torenfort aan de Ossenmarkt en de in de omgeving liggende forten maakten deel uit van de Hollandse Waterlinie en later ook van de Stelling van Amsterdam. Ten oosten van Weesp ligt Fort Uitermeer, ten zuidoosten het Fort bij Hinderdam en ten noorden de vestingstad Muiden.

Luchtfoto van voor de uitbouw over de beperkingen van de vesting, maar van Houten had al de fabriek mogen bouwen (helemaal linksonder). Goed te zien zijn de contouren van de diverse bastions, afgebouwd (rechtsonder en boven) en gepland (linksonder en boven). De niet afgebouwde gedeelten waren als singel (weg met ernaast water en bomen) aangelegd.

Fort Uitermeer	Fort Ossenmarkt
Schansen van Weesp

De vesting Weesp is, zoals boven is vermeld, nooit afgebouwd. In het volende kaartje is te zien dat toch goed zichtbaar is waar de bastions waren gepland. De singels (Herensingel, Singel, Oversingel) met de bekende taartpunten, geven het nog steeds aan.
Punt 1 tot en met vier op de kaart zijn op de pagina ‘Schansen’ tentoongesteld, de natuur heeft hier de kans gekregen er iets moois van te maken.
De andere punten zijn hieronder in beeld gebracht.

Herensingel (5) bij het station.

Hoek Papelaan Herensingel

Herengracht, Smal Weesp.

Singel, Talmastraat (6)



Hoek Singel, Groenweg, bij Oversingel (7).

Houten huizen aan de Vest (tegenover punt 2), tot in de twintigste eeuw mocht Weesp niet uitbreiden vanwege de bestemming als vesting. Deze huizen moesten snel gesloopt kunnen worden bij gevaar.
Tot op heden houden de bewoners dit rijtje unieke houten huizen intakt.

Kerst betekende, in mijn jeugd, eerst hard werken in de kerstbomen verkoop. En als het sneeuwde of regende was het echt zwaar. Wel een mooie verdienste!












De boom in de Oudegracht, geleverd door ons.



Zelfs op andere plekken in weesp werden er door ons bomen verkocht.

De Utrechtseweg is de oude weg langs de Vecht via Nigtevecht, Vreeland en verder richting Utrecht. Bochtig, langs oude boerderijen.
Bij de grote bocht in de Vecht bij Uitermeer is een stukje weg door de polder aangelegd om de ruime bocht af te snijden. Het weggetje dat verder de bocht langs de Vecht volgt en doodloopt, heeft de naam de Horn. Zeer landelijk en eindigend met een blik op de brug over de Vecht in de provinciale weg en Fort Uitermeer aan de overkant. En op de foto’s ook een grote groep ooievaars in het weiland.

Foto’s van Weesp als slideshow.

Centrum in 1927, let op de ‘torentjes’ op het St. Bernardus gesticht.  (uit de Stadsgids Weesp en Weesperkarspel 1927).



Nieuwstad, Grote Plein, Nieuwstraat.













Nieuwstraat in de jaren 70, Radio Grootendorst was er nog!
Hoogstraat





Achtergracht


Binnenveer




Schaepmanstraat, Singelstraatje




Weesp ‘s avonds



Kerst in Weesp 1970

Read More →

In het oude centrum van Weesp zijn veel, smalle stegen te vinden. Niet alle nauwe straatjes hebben echter de naam steeg, en enige die dat wel hebben zouden best straat mogen heten. Van elke steeg is hier een impressie te zien. De tekst erbij is gehaald uit de uitgave “100 Weesper straatnamen deel I”, geschreven door Cor Draijer.  Zie ook de pagina met publicaties over Weesp.

Alle stegen bevinden zich in het historische centrum, tussen Vecht en de gedempte Achtergracht. Read More →

Vanuit Weesp lopen vanzelfsprekend vele wegen naar omliggende plaatsen. Een al oude weg is de Papelaan, vanuit Weesp centrum via de polder naar Diemen voerend. Ondertussen zijn er een paar obstakels op dit oude pad gekomen zoals de spoorweg en de snelweg A1 en het Amsterdam Rijn kanaal. In deze tocht volgen we de nog herkenbere gedeelten, beginnend in Weesp en eindigend bij de snelweg. Daar sloot het pad vermoedelijk aan op een weg vanuit Muiden naar Diemen via de Zeedijk.De naam wordt toegeschreven aan Papenland, land dat aan de kerk (Paus, papas) toebehoort.

Op een kaart uit 1867 is te zien dat de naam toen “De Papenlaan” was. Read More →

Het stadhuis van Weesp werd in 1772-1776 gebouwd. Het neoclassicistische gebouw werd ontworpen door architect Jacob Otten Husly (1738-1796, wellicht een verre voorouder!). Het diende als bestuursgebouw, maar daarnaast werd er ook recht gesproken. De daarbij gebruikte kerkers en vierschaar zijn thans nog te zien. In het gebouw is nu het gemeentemuseum Weesp gevestigd, waarbij Hollands porselein uit de 18e eeuw de hoofdcollectie vormt. In de periode 1759-1768 werd in Weesp het eerste porselein van Nederland geproduceerd.
Het plein voor het stadhuis heet Grote Plein, een fraaie lokatie voor feesten!

Koninginnedag op het Grote Plein.

Trouwen in het stadhuis is populair, hier mijn zuster en zwager in de jaren 70.